சொட்டு நீர் பாசனத்தில் திசுவளர்ப்பு வாழை பயிரிடுதல்

செடியின் ஏதேனும் ஒரு பகுதியையோ அல்லது ஒன்றோ அல்லது பல செல்களை கொண்டோ, சோதனை குழாயில், கட்டுப்பாடு மற்றும் சுகாதார நிலையில், பயிர்ப்பெருக்கம் செய்வதாகும்.

வாழை, ஒரு வெப்பமண்டலம் சார்ந்த பயிராகும். இது 130C-380C வெப்பம் மற்றும் 75-85% ஈரப்பதத்தில் நன்றாக விளைய கூடிய பயிராகும். இந்தியாவில், ஈரப்பதம் உடைய மற்றும் வறண்ட பகுதியில் வாழை பயிரிடப்படுகிறது. வாழை, 120Cக்கு கீழ் பயிரிடப்பட்டால், குளிர்தாக்கம் ஏற்படுகிறது. வாழை சாதாரணமாக, 180C வெப்பத்தில் வளர தொடங்கி, 270C வெப்பத்தில் நன்றாக வளர்ந்து, பின்னர் வளர்ச்சி குறைந்து, 380C வெப்பத்தில் வளர்ச்சி பாதிப்படைகிறது. மணிக்கு 80 கி.மீ வேகத்துக்கு மேல் உள்ள காற்று, பயிரை சேதப்படுத்தும்.

வாழைக்கு, நல்ல வடிகால், போதுமான ஈரம் மற்றும் ஊட்டம் நிறைந்த மண்தேவை. அமிலநிலை 6-7.5 உள்ள, ஆழமான மற்றும் செழுமையான, பசளைமண், வாழை சாகுபடிக்கு உகந்த மண்ணாகும். வடிகால் சரியில்லாத மண், காற்றுட்டம் கம்மியாக மற்றும் ஊட்டச்சத்து குறைவாக உள்ள மண், வாழை சாகுபடிக்கு சரியான மண் அல்ல. உவர் சுண்ணாம்பு மண்ணும் ஏற்றதல்ல. தாழ்ந்த பகுதிகள், மிகவும் மணற்பாங்கான மற்றும் கரிசல் மண் பகுதிகளும் வாழை சாகுபடிக்கு உகந்தது அல்ல.

அதிக அமிலம் மற்றும் காரதன்மையற்ற, அதிக கரிமப்பொருளுடன் அதிக தழைச்சத்து மற்றும் ஏராளமான சாம்பல்சத்து மற்றும் போதுமான மணிச்சத்துடன் கூடிய மண், வாழை சாகுபடிக்கு ஏற்ற மண்ணாகும்.

இந்தியாவில், வாழை, பல வானிலை அமைப்புகளிளும், பல்வேறுபட்ட உற்பத்தி அமைப்புகளிலும் சாகுபடி செய்யப்படுகிறது. எனவே, இரகங்கள், தேவை மற்றும் சூழ்நிலைக்கேற்ப தேர்வு செய்யப்படுகிறது. எனினும் டுவார்ப் கேவென்டீஷ், ரொபாஸ்டா, மொந்தன், பூவன், நேந்திரன், செவ்வாழை, ரஸ்தாலி, கற்பூரவல்லி மற்றும் கிராண்ட்நைன் போன்றவை பிரபலமானவை. இதில் கிராண்ட்நைன், இப்போது மிகவும் பிரபலமடைந்து வருகிறது. இந்த இரகமானது, உயிர்சார்ந்த தாக்கங்களுக்கு, எதிர்ப்புதிறன் உடையதாகவும் மற்றும் நல்ல தரமான தார் அளிப்பதாகவும் இருப்பதால், தற்பொழுது பிரபலமடைந்து வருகிறது. தாரில், சீப்புகள் நன்கு இடைவெளிவிட்டும், சீப்புகளில் உள்ள பழம், மிக நேராகவும் மற்றும் பெரியதாகவும் இருக்கின்றது. மேலும் பழமானது கண்கவர் ஒருமித்த மஞ்சள் நிறங்களாக மாறவும் செய்கிறது. பழுத்த பழங்கள், ஏனைய இரங்களைவிட தரமானதாகவும், நீண்டநாள் இருக்க கூடியதாகவும் இருக்கிறது.

வாழையை நடுவதற்கு முன், பசுந்தாள் பயிர்களான, டெய்ஞ்சா, தட்டை பயிர் போன்ற பயிர்களை விளைவித்து, அதனை நிலத்தினுள்ளே புதைத்துவிட வேண்டும். நிலத்தை, இரண்டிலிருந்து நான்கு முறை உழுது சமன் செய்ய வேண்டும்.

நிலத்திலுள்ள மண்கட்டிகளை ரோட்டவேட்டர் அல்லது கொத்துக் கலப்பையை கொண்டு நயமாக ஆக்கவும். இவ்வாறு நிலத்தை தயாரிக்கும் பொழுதே அடிஉரமான தொழுஉரத்தை போட்டு, நன்றாக கலந்து விடவும். வாழையை நடுவதற்கு, பொதுவாக 45 செ.மீ × 45 செ.மீ × 45 செ.மீ  அளவு கொண்ட குழிதேவை. இந்த குழியை 10கிலோ தொழு உரம் (நன்றாக மக்கியவை), 250கிராம் கார்போ பியூரானுடண் கலந்த மேற்பரப்பு மணலை கொண்டு, நிரப்ப வேண்டும். இவ்வாறு தயார் செய்த குழிகளை, சூரிய ஒளிபடுமாறு விடவேண்டும். இவ்வாறு செய்வதால், அபாயகரமான பூச்சி மற்றும் மண்சார் நேய்களிலிருந்து பாதுகாப்பு அளிப்பதுடன், காற்றோட்டத்திற்கும் வழி வகுக்கிறது. உவர்களர் மண்ணில், அமிலத் தன்மை 8 இருக்கும் நிலையில், அங்ககப் பொருளை கலக்கும் வகையில், கலவையை மாற்றி கொள்ள வேண்டும்.

சுமார் 500-1000 கிராம் எடையுள்ள அடிக்கன்றுகள் மூலமே வாழை, பயிர் பெருக்கம் செய்யப்படுகிறது. ஆனால், இந்த அடிக்கன்றுகள் நோய் மற்றும் நூற்புழு தாக்கியதாக இருக்கும். மேலும் இந்த அடிக்கன்றுகள், வயது மற்றும் அளவுகளில் வேறுபடுவதால் பயிர் ஒருமித்து இருக்காது. இதனால் பயிர் நிர்வாகம் மற்றும் அறுவடை போன்றவற்றில் மிகுந்த வேறுபாடுகள் காணப்படும். இதனால் திசு வளர்ப்பில் உருவான வாழை கன்றுகளை நடுவதற்கு சிபாரிசு செய்யப்படுகிறது. இக்கன்றுகள், வளமாகவும், நோயற்றதாகவும், ஒரே மாதிரியாகவும் இருக்கும். முறையாக கடினமாக்கப்பட்ட, இரண்டாம் நிலை கன்றுகள் நடுவதற்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது.

• தாய்ச்செடியிலிருந்து, தூய்மையான கன்றுகளை நல்ல மேலாண்மையில் பெறுவதால், பூச்சி மற்றும் நோய்த்தாக்குதல் குறைவு.
• ஒருமித்த வளர்ச்சி மற்றும் மேம்பட்ட மகசூல்.
• குறைவான வயது.
• வருடம் முழுவதும் கன்றுகள் கிடைக்கப் பெறுவதால், வருடம் முழுவதும் பயிர் செய்யலாம்.
• மிக குறைந்த காலத்தில், தொடர்ச்சியாக 2 மறுதாம்பு பயிர்களை செய்வதன் மூலம் சாகுபடிக்கான செலவை குறைக்கலாம்.
• 30 மாதங்களில் 3 பயிர்கள். அதனால், இடைவெளி விடப்பட்ட அறுவடை இந்த பயிரில் இருக்காது.
• 90% - 98%  மரங்கள், தார்களை தரக்கூடியதாக இருக்கும்.

திசு வாழையை வருடம் முழுவதும் நடலாம். மிகக் குறைந்த மற்றும் அதிகமான வெப்பத்தை தவிர்க்க வேண்டும். சொட்டுநீர்ப்பாசனம் மிக முக்கியம்.

கிராண்ட் நைன் இரக வாழை

வேர்ப்பந்துக்கு இடையூறு ஆகாத வகையில் செடியிலிருந்து பாலீதின் பைகளை பிரித்தெடுத்து, போலித் தண்டினை தரையிலிருந்து 2 செ.மீ-க்கு கீழாக குழியில் புதைக்க வேண்டும். தண்டினை சுற்றியுள்ள மணலை மெதுவாக அமுக்கி விட வேண்டும். ஆழமாக நடுவதையும் தவிர்க்க வேண்டும்.

வாழை ஒரு நீர் விரும்பும் மரம் ஆகும். இதன் உற்பத்திக்கு நீர் அதிகமாக தேவைப்படுகிறது. ஆனால், வாழையின் வேர்களோ நீரை உறிஞ்சுவதில் திறன் குறைந்தவைகள் ஆகும். அதனால், நீர்ப்பற்றாக்குறையுள்ள இன்றைய சூழலில் வாழை சாகுபடி செய்வதற்கு சொட்டு நீர்ப்பாசனம் மிகவும் அவசியமாகும்.
வாழை சாகுபடி, செய்வதற்கு ஒரு வருடத்திற்கு 2000மிமீ, நீர் தேவைப்படுகிறது. சொட்டுநீர் பாசனம் மற்றும் ஈரப்பராமரிப்பு தொழில் நுட்பம் பயன்படுத்துவதன் மூலம் வாழையில் நீர் பயன்பாட்டு திறனை அதிகப்படுத்தலாம். வாழையில், சொட்டு நீர் பாசனத்தின் மூலம் 56% நீரை சேமிப்பதுடன் 23-32% மகசூலையும் அதிகப்படுத்தலாம்.
கன்றினை நட்டவுடன் பாசனம் செய்ய வேண்டும். போதுமான நீரை ஊற்றி நில நீர் கொள்ளளவு திறனை பராமரிக்க வேண்டும். அதிகமான நீர் வேர்பகுதியில் காற்றோட்டத்தைக் குறைத்து வளர்ச்சியை பாதிக்கும். இதனால் சொட்டு நீர் பாசனமே, வாழையின் சிறந்த நீர் மேலாண்மை வழியாகும்.

பொதுவாக, வாழைக்கு அதிகமான ஊட்டச்சத்து தேவை. இந்த ஊட்டசத்தில் ஒரு பகுதியே, மண்ணின் மூலம் கொடுக்கிறோம். ஒருவாழை மரத்திற்கு, தேவையான ஊட்டச்சத்தாவது 20கிலோ தொழு உரம், 200 கிராம் தழை : 60-70 கிராம் மணி : 300 கிராம் சாம்பல் சத்து ஆகும்.

ஒரு மெட்ரிக் டன் வாழை மகசூலுக்கு 7-8 கிலோ தழை, 0.7-1.5 கிலோ  மணி மற்றும் 17-20 கிலோ சாம்பல் சத்து தேவைப்படுகிறது. வழக்கமான முறையில், விவசாயிகள் அதிகம் யூரியாவையும், குறைந்த பாஸ்பரஸ், மற்றும் பொட்டாசியம் அளிப்பார்கள்.

வழக்கமான உரமிடும் வகையில் ஏற்படும், ஊட்டப்பொருளின் இழப்பை தவிர்ப்பதற்கு, நீரில் கரையும் மற்றும் திரவ உரத்தை, சொட்டுநீர் பாசனம் மூலம் அளிக்கலாம். இவ்வாறு அளிப்பதன் மூலம் 25-30% மகசூல் அதிகமாகிறது. மேலும், இதனால் நேரம் மற்றும் வேலை ஆட்களை மிச்சப்படுத்தலாம். மேலும் இம்முறை மூலம், ஊட்டப்பொருளை, ஒருமித்தமாக, செடிகளுக்கு கிடைக்கச் செய்யலாம்.

திசு வளர்ப்பியலால், உருவான கிராண்ட்நைன் இரகத்திற்கான, திட மற்றும் நீரில் கரையக்கூடிய உரத்திற்கான அட்டவனை கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

கிராண்ட்நைன் வாழை இரகத்திற்கான திட உரத்தின் அட்டவணை

நீரில் கரையும் உரங்கள்
நீரில் கரையும் உரங்களை அளிப்பதற்கான அட்டவணை

வாழையின் வேரானது, மேலோட்டமாக இருப்பதனால், ஊடு பயிர் செய்யும்பொழுது வேர் சேதமாகும். அதனால், வாழையில் ஊடுபயிர் சாகுபடி செய்வது அவ்வளவு சிறந்ததல்ல. இருந்தாலும், குறைந்த நாள் (45-60தினங்கள்) பயிர்களான உளுந்து, தட்டைப்பயிர், டெய்ன்ஜா ஆகிய பசுந்தாள் பயிர்களை, ஊடுபயிர் செய்யலாம். வைரஸ் கிருமிகளை தொற்றச் செய்வதினால், குக்குர்பிட்டேசியே குடும்பத்தை தவிர்க்க வேண்டும்.
களை நீக்குதல்
க்ளைபாஸ்பேட் (ரெளண்ட் அப்), களை கொல்லியை ஒரு ஹெக்டேருக்கு 2லிட்டர் தெளிப்பதன் மூலம் தோட்டத்தை களை அற்றதாக வைத்திருக்கலாம். ஒன்று அல்லது இரண்டு முறை கையினால் களைகளை நீக்க வேண்டும்.
  இலை வழி நுண்ணூட்டச்சத்து அளித்தல்
சிங்க் சல்பேட் (0.5%), பெரஸ் சல்பேட்  (0.2%),  காப்பர் சல்பேட் (0.2%) மற்றும்  போரிக்ஆசிட் (0.1%) அனைத்தையும் மொத்தமாக, இலை வழி மூலம் அளிப்பதனால், வாழையின் மகசூலை மேம்படுத்தலாம். கீழே கொடுக்கப்பட்டவைகளை 100லிட்டரில் கரைத்து நுண்ணூட்டச்சத்து கரைசலை தயாரிக்க வேண்டும். 

வாழையில் தரம் மற்றும் காய்ப்பு திறனை  அதிகரிக்க, சில சிறப்பு பணிகளை மேற்கொள்ள வேண்டும்.
கன்று கலைதல்
தாய் செடியிடமிருந்து, போட்டியை தவிர்ப்பதற்கு, தேவையற்ற அடிக்கன்றுகளை அகற்றுவது ஒரு முக்கியமான பணியாகும்.
 தண்டு துளிர்விடும் வரை, இந்த பணியை தவறாமல் செய்ய வேண்டும். ஆனால் 2வது பயிருக்கு மறுதாம்பு பயிர் சாகுபடி செய்யும் நிலையில், வாழை செடியானது பூ விட்ட பிறகு, ஒரு அடி கன்றைவிட்டு விட வேண்டும். இவ்வாறு விடுவதன் மூலம் இடைவெளி குறையக் கூடாது. விட்ட கன்றானது வாழை பூவிற்கு நேர் எதிராக இருக்க வேண்டும். மேலும் பிரதான தண்டிலிருந்து மிக தூரத்தில் இருக்க கூடாது.
 பூக்கழிதல்
இதில், வாடிய சூல்தண்டு மற்றும் இதழ்வட்டத்தை, தாரில் இருந்து நீக்க வேண்டும். இதை பொதுவாக யாரும் பின்பற்றுவதில்லை, அதனால் இவை பழத்திலேயே ஒட்டிக்கொண்டு இருக்கும். அறுவடையின் போது இதனை நீக்குவதால் பழத்திற்கு சேதம் ஏற்படுத்துகிறது. எனவே இதனை கடைசி சீப்பு விரிந்தவுடன் நீக்கிவிடவேண்டும்.
இலை கவாத்து செய்தல்
பழத்தில் உரசும் இலைகளால், பழங்களுக்கு சேதம் ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது. எனவே அப்படிப்பட்ட இலைகளை, உடனுக்குடன் வெட்டிவிட வேண்டும். பழைய மற்றும் நோய் மற்றும் பூச்சிகளால் பாதிக்கப்பட்ட இலைகளையும் கவாத்து செய்ய வேண்டும். பச்சை இலைகளை நீக்கக் கூடாது.
மண் அணைத்தல்
அடிக்கடி, மரத்தைச்சுற்றி மண்ணை கொத்திவிட்டு, தளர்த்த வேண்டும் கன்று நட்ட, 3-4 மாதங்களில் மண் அணைக்க வேண்டும். மரத்தின் அடியில் மண்ணை 1 முதல் ஒன்றரை அடி உயரப்படுத்த வேண்டும். மரத்திலிருந்து 2-3 அடி தூரத்தில் மேட்டுப்பாத்தி அமைத்து, அதில் சொட்டு நீர் குழாயை வைத்துக் கொள்வது நல்லது. இது வேகமான காற்றடடித்து மரம் சாய்வதிலிருந்து பாதுகாக்கிறது. வேர் வளர்ச்சியும் நன்றாக இருக்கும்.
ஆண் மொட்டினை கழிதல்
ஆண் மொட்டினை நீக்குவதால், பழ வளர்ச்சிக்கு உதவுவதுடன் சீப்பின் எடையும் கூடுகிறது. ஒரே ஒரு மொட்டை மட்டும் கடைசி சீப்பில் விட்டுவிட்டு தாரின் கடைசியிலுள்ள உள்ள ஆண் மொட்டினை சுத்தமாக வெட்டிவிட வேண்டும்.
தாருக்கான தெளிப்பு
வாழையில், செடிப்பேன் தாக்கினால் பழத்தின் நிறம் மாற்றம் ஏற்படும். இதனால் பழத்தின் நிறம் விரும்பத்தக்கதாக இருக்காது. இதனைக் கட்டுப்படுத்த, எல்லா சீப்புகளும் வந்த பின்னர் மோனோக்குரோட்டோபாஸ் (0.2%சதவீதம்) தார்களில்   தெளிக்க வேண்டும்.
தார்களை மூடுதல்
வாழை தார்களை, காய்ந்த இலைகளால் மூடுவது சிக்கனமானதும் மற்றும் தார்கள் நேரடியாக சூரிய ஒளியில் படுவதையும் தவிர்க்கும். இவ்வாறு மூடுவதனால் பழத்தின் தரமும் மேம்படும். ஆனால், மழைக் காலத்தில் இவ்வாறு மூடுவதை தவிர்க்க வேண்டும். தூசு, எச்சம், பூச்சி மற்றும் பறவைகளிடமிருந்து தார்களை பாதுகாக்க ஏற்றது. இந்த உறைகள் தாரைச் சுற்றி வெப்பத்தை அதிகப்படுத்தி முதிர்ச்சியை வேகப்படுத்தும்.
போலிச்சீப்பினை தாரிலிருந்து கலைதல்
பொதுவாக வாழைத்தாரில், சில வளர்ச்சியடையாத சீப்புகள் இருக்கும் அவைகளை, ஆரம்பத்திலேயே நீக்கினால், ஏனைய தரமான சீப்புகளின் எடை மேம்படும். சில சமயங்களில் போலிசீப்புகளுக்கு மேல் இருக்கும் சீப்பையும் நீக்க வேண்டும்
முட்டு கொடுத்தல்
தாரின், அதிக எடை காரணமாக, வாழை மரங்கள் தாங்க முடியாமல் சாய்ந்து போவதனால், உற்பத்தி மற்றும் தரம் தீவிரமாக பாதிக்கப்படும். எனவே, அந்த மரங்களை இரண்டு மூங்கிலை முக்கோண வடிவில் சாயும் பக்கத்தில் முட்டுக் கொடுக்க வேண்டும், இதனால் வாழைக் குலையில், ஒருமித்த வளர்ச்சி ஏற்படும்.

வாழையை, பலவிதமான, வைரஸ் மற்றும் பாக்டீரியா மற்றும் பூச்சிகள் மற்றும் நூற்புழுக்கள் தாக்கி வாழையின் உற்பத்திதிறன் மற்றும் தரத்தை குறைக்கச் செய்யும். வாழையை தாக்கும் பூச்சி மற்றும் நோய்களின் பெயரும், அவற்றை கட்டுப்படுத்தும் முறையும் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது,

அறுவடைக்குபின் தரத்தை நன்றாக வைத்துக்கொள்ள, வாழை தாரை முதிர்ச்சியிலேயே, அறுவடை செய்ய வேண்டும். காயை பறித்து பழுக்க வைத்தபின்னர், பழங்கள் திண்பதற்கு ஏதுவாகும்.
முதிர்ச்சிக்கான அறிகுறிகள்
இந்த அறிகுறிகள், பழத்திள் அளவு, திரட்சி நிலை, தரம் அல்லது இரண்டாவது சீப்பில் உள்ள நடு வாழை காயின் விட்டம்,  பழத்தின் மாவு அளவு மற்றும் பூத்தத்தில் இருந்து ஆகும் நாட்கள், ஆகியவற்றினை கொண்டு நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. வாழைத்தார்கள் சற்றுமுதிர்ந்த நிலையிலோ அல்லது நன்றாக முதிர்ந்த நிலையிலோ, உள்ளுர் சந்தையின் விருப்பதிற்கேற்ப அறுவடை செய்யப்படும்.
வாழைத்தாரை வெட்டி எடுத்தல்
தாரின் மேலிருந்து, இரண்டாவது சீப்பிலுள்ள காய்கள் 3\4 பங்கு திரட்சிநிலை அடைந்தவுடன், கூர்மையான அரிவாள் கொண்டு, முதல் சீப்பிற்கு மேல், 30செ,மீ அளவில், கொன்னையை விட்டு வெட்ட வேண்டும். முதல் சீப்பு, விரிந்து 100-110 நாட்கள் வரை அறுவடையை காலம் தாழ்த்தலாம் அறுவடைக்குபின் குலைகளை வெளிச்சத்திலிருந்து பாதுகாக்கவேண்டும். ஏனென்றால் வெளிச்சம் பழுப்பதை வேகப்படுத்தும்.
உள்ளுர் உபயோகத்திற்கு, சீப்புகள் வெட்டாமல் தாரிலேயே விட்டுவிடலாம். ஏற்றுமதிக்கு 14-16காய்கள் உள்ள சீப்புகளாக வெட்டப்பட்டு, நீளம் மற்றும் சுற்றளவு அளவுகளால், தரம் பிரிக்கப்படுகிறது. இவ்வாறு தரநிலையால் பிரிக்கப்பட்டவை,  கவனமாக பாலித்தீன் உடைய பெட்டிகளில் சிப்பமிடப்படுகிறது.
அறுவடை பின் பணிகள்
கனிகளை, ஒன்று சேர்க்கும் இடத்தில், அடிபட்ட மற்றும் அதிக முதிர்ச்சி அடைந்த கனிகளை நீக்கிவிட்டு உள்ளுர் சந்தைகளுக்கு பழங்களை லாரியில் எடுத்து செல்ல வேண்டும். எனினும் தரமே முதன்மையாகக் கொண்ட ஏற்றுமதி சந்தைக்கு, சீப்புகளை தாரிலிருந்து பிரித்தெடுத்து அதன்மேல் உள்ள பாலை நீக்குவதற்கு, ஓடும் நீரிலோ அல்லது நீர்த்த சோடியம்ஹைப்போகுளோரைட் கரைசலில், கழுவி பின்னர் தயோபென்டசோலால், நேர்த்தி செய்ய வேண்டும். பின்னர் காற்றில் உலர்த்தி, முன்பு கூறியவாறே காய்களின், அளவுகளைப் பொருத்து, தரம் பிரித்து, காற்றோட்டம் உள்ள பெட்டிகளில் சிப்பமிடவேண்டும். சிப்பமிடப்பட்ட கனிகளை 80/90 சதவீத ஈரப்பதம் மற்றும் 13 – 15 டிகிரி வெப்பத்தில் குளிர் ஊட்ட வேண்டும்.
இப்படி பதப்படுத்தி, கனிகளை சந்தைக்க தயார் செய்ய வேண்டும்.

நட்டத்தில் இருந்து 11 - 12 மாதங்களில் தார் வெட்டுவதற்கு தயாராகும். முதல் மறுதாம்பு மரம், முதல் வெட்டிலிருந்து 8 - 10 மாதங்களிலும், அடுத்த மறுதாம்பு பயிர் இரண்டாம் வெட்டிலிருந்து, 8 - 9 மாதங்களில் அறுவடைக்கு வந்துவிடும்.

ஆகையால் 28-30 மாதங்களுக்குள், மூன்று முறை அறுவடை செய்யலாம். அதாவது ஒரு பிரதான பயிர் மற்றும் இரண்டு மறுதாம்பு பயிர்கள். சொட்டுநீர் பாசனம் மற்றும் நீர்வழி உரம் மூலம், திசுவளர்ப்பில் உருவான வாழையில் ஏக்கருக்கு 40 டன்கள் மகசூலை பெறலாம். மறுதாம்பு பயிரிலும், நல்ல பயிர் நிர்வாகத்தின் மூலம் மேலே கூறிய மகசூலைப் பெறலாம்.